Sloane Caraway is een pathologische leugenaar en verzint zonder moeite de ene na de andere leugen. Wanneer ze in het park een huilend kind met een knappe vader opmerkt, biedt ze spontaan haar hulp aan en beweert ze dat ze verpleegkundige is terwijl ze eigenlijk nagelstyliste is. Ze had Jay en zijn dochter Harper al opgemerkt omdat Jay haar direct al opviel. Door het voorval raken ze aan de praat en Jay vertelt dat ze vaker in het park komen, waardoor de kans groot is dat ze ook zijn vrouw Violet zal ontmoeten. Wanneer Sloane een tijd later Violet en Harper tegenkomt klikt het meteen goed tussen hen. Ze spreken vaker af en als blijkt dat hun nanny is gestopt biedt Sloane aan om af en toe op te passen nog steeds onder haar verzonnen identiteit. Violet heeft geen idee dat Sloane zich voordoet als iemand anders. De vraag is alleen, hoe lang kan ze dit volhouden? Wordt ze sneller ontmaskerd dan ze denkt, of blijkt alles toch anders te lopen dan verwacht? Stava heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl en hierdoor had ik echt het gevoel alsof ik het verhaal voor me zag. Het verhaal is opgebouwd uit kleine hoofdstukken. Dit, in combinatie met, de spanning die continue aanwezig was, bleef ik maar door lezen.