Tot we elkaar weer zien - Aline van Wijnen

‘Ze jagen ons door de straten, als vee naar de slachtplaats. Er komen steeds meer mensen bij. 'Wat gaan ze met ons doen?”

De eerste zin van de proloog die zich direct onder de huid nestelt en de toon zet.

Als Anna door haar kleindochter gevraagd wordt om mee te werken aan een schoolproject over de oorlog, wordt ze geconfronteerd met weggestopte herinneringen. Anna besluit om impulsief naar Minsk te reizen. Ze begint aan een reis waarvan ze weet dat die haar zal confronteren met herinneringen die moeilijk te dragen zijn. Maar misschien is het ook de enige manier om het verleden eindelijk een plek te geven. Beetje bij beetje ontdek je wat Anna heeft meegemaakt en begrijpt steeds meer waarom het zo moeilijk voor haar is om over dit onderwerp te praten.

Aline vertelt in haar epiloog dat het ondanks haar Wit-Russische afkomst lang onbekend was dat er op deze plek zoveel is gebeurd tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Joodse getto van Minsk is in de doofpot gestopt. Juist deze locatie maakt dit verhaal anders dan andere oorlogsverhalen, maar minstens zo belangrijk. Van Wijnen brengt niet alleen een vergeten geschiedenis tot leven, maar laat ook stilstaan bij de impact van oorlog in bredere zin.

Gelezen door Youandi van Leusden