Het verhaal begint met de fatale val van een meisje van een kerktoren, dat al drie jaar spoorloos was. Het roept meteen een hoop vragen op. Want wat is er met Elvira gebeurd in de jaren dat niemand wist waar ze was? En was haar dood werkelijk zelfgekozen?
Drie jaar geleden verdween Elvira Lind spoorloos uit een zorginstelling. Als ze tijdens een bruiloft van een kerktoren valt en overlijdt, probeert rechercheur Idun Lind te achterhalen wat er in de tussentijd met haar is gebeurd. Daarbij stuit ze op misbruik, stilzwijgen en tekortschietende volwassenen. Als blijkt dat er nog een meisje is verdwenen, wordt de zaak steeds ingewikkelder. Maar lukt het Idun en haar collega’s om de waarheid boven tafel te krijgen?
Wat begon als het onderzoek naar een raadselachtige dood, verandert in een steeds complexere en grimmigere zaak. En hoe dichter Idun bij de waarheid komt, hoe meer vragen er ontstaan.
Door de beeldende en meeslepende schrijfstijl vloog ik door het boek heen. Ik wilde gewoon weten hoe het verder ging. Het plot zat goed in elkaar en was voor mij toch nog enigszins verrassend. Het paste goed bij het verhaal en liet alle puzzelstukjes mooi in elkaar vallen.