Chef-kok Charlotte krijgt in Londen een kistje dat bestemd is voor haar oma. Dit kistje, en een nieuwe baan, brengt haar terug naar haar geboorteland Noorwegen. Hier ontdekt ze het verhaal van haar overgrootmoeder Amalie.
De tweede verhaallijn, vanaf 1950 gaat over Amalie. Beetje bij beetje ontdekt Charlotte haar verhaal, en de parallellen met haar eigen leven. Beide verhalen zijn boeiend en hartverwarmend, en alle emoties worden door de auteur zo goed weergegeven dat je echt wordt geraakt. De overstappen in tijdsperiodes verlopen heel vlot en creëeren de gewenste leeslust. Want altijd wil je zoals de nabestaanden weten waarom dit kistje is gevuld en achtergebleven is in Londen.
Ik heb weer genoten van dit deel. De Noorse dochter is een prachtige roman over familiegeheimen, verlies, rouw, tweede liefdes en persoonlijke groei. De warme, beeldende schrijfstijl van Soraya Lane zorgde ervoor dat ik weer helemaal ondergedompeld werd in het verhaal van Charlotte en Amalie.
Ondanks dat dit een 7e deel is verveelt het niet. Het is als je favoriete recept, wanneer het goed is moet je er niets meer aan veranderen. Eet het alleen niet te vaak dan blijft het echt speciaal. Aan het eind van het boek krijgen we een kleine hint naar het volgende, afsluitende deel in de serie. Ik ben zo benieuwd naar het verhaal van Hope!
